Czapka z odczepianym daszkiem

Czapki z doczepianymi na chaftki daszkami pojawiły się już w kawalerii narodowej I RP, z przyczyn praktycznych przyjęły sie także w Legionach we Włoszech. Prezentowana rekonstrukcja wykonana została na bazie uszytej wczesniej konfederatki, która słuzyła mi jako furażerka. Daszek został wycięty ze skóry i poczerniony czernidlem a następnie nawoskowany. Haftki  powinny zostać przyszyte naprzemiennie tak aby zapobiegać samoistnemu odpinaniu się tego elementu czapki. Obecnie czapka doskonale sprawdza się w  "rekonstruktorskim terenie" jako nakrycie głowy do munduru małego (codziennego), oficera artylerii Legionów Polskich we Włoszech.

Fot. M. Mechliński

Fot. M. Mechliński

Fot. M. Mechliński

Fot. M. Mechliński

Ilustracje i zdjęcia dotyczace Legionów

Sztandar batalionu piechoty polskiej we Włoszech.

Źródło: nieustalone.

Sztandar artylerii polskiej we Włoszech

Sztandary bardzo często wykonywane były techniką malowania. chodziło oczywiście o zmniejszenie kosztów ich produkcji.

Źródło ilustracji : http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:Banner_of_1th_Polish_Legion_in_Italy.JPG&filetimestamp=20080702211318

Legionista 1 batalionu 1 Legii. Ilustracja z połowy XIX wieku. Nieprawidłowo przedstawione są mankiety ( tu w wersji kawaleryjskiej "w szpic"). Ciekawe natomiast jest to, że żołnierz ten nie posiada  ładownicy a ładunki są pozatykane za pasem. Taka sytuacja była możliwa, gdyż olbrzymie braki w zaopatrzeniu wojska mogły spowodować niedobór ładownic. Oczywiscie ładunki w ten sposób można było włożyc doraźnie przed samym strzelaniem. Powłoka amunicji wykonana była z papieru i noszone w ten sposób patrony podczas marszu uległy by zniszczeniu.

Łancuszek koło guzika z prawej strony kurtki służy do mocowania przetyczki od zapału karabinu i miotełki do panewki. W ten sposób umieszczone przybory mogły być zawsze pod ręką podczas walki.

Źródło: Napoleon.org.pl

Rekonstrukcja kokardy 1789

                                                       Kokarda do czapki oficerskiej 1789.

Materiały: Jedwab, mosiądz, emalia.

Kokardy tego typu noszone były na czapkach oficerów wojsk Rzeczypospolitej. W okresie pózniejszym ustapiły miejsca metalowym krzyzom kawalerskim, które były łatwiejsze w codzienej konserwacji i w utrzymaniu w czystości.

Autor: M. Mechliński    Foto: M. Mechliński

"Sekretna haubica" Szuwałowa

Działo to zostało opracowane w Rosji w XVIII wieku, wprowadzone do uzborjenia artylerii rosyjskiej w roku 1753.

Nietypowy kształt lufy mial za zadanie zwiększyć rozrzut kartaczy. Efekty były niezbyt zadowalające między innymi z uwagi na długotrwały proces ładowania.

Spłaszczone pociski do tych dział zwano "wołowymi pyskami".

Haubice te były przodkami rosyjskich jednorogów.

gen. Piotr Szuwałow, konstruktor haubicy

Źródło: internet

Autor: ?

Rekonstrukcja sylwetki kapitana artylerii koronnej z 1794 roku

fot. M. Żebrowska

Rekonstrukcja munduru oficera artylerii koronnej 1794. Na głowie czapka z czarnego aksamitu z siwym barankiem ( mógł byc czarny ) i złotym galonem szerokości 2 cali. Przy czapce białe strusie pióro. Kurtka z zielonego sukna, kroju polskiego . Szarfa oficerska srebrna przetykana karmazynowymi nićmi. Spodnie biale, płócienne letnie. Buty wysokie nieprzepisowe. Szabla nieprzepisowa typu wschodniego ( na zdjęciu prezentowana szabla to brytyjski model 1831 użyty do uzupełnienia sylwetki). Pod szyją zawiązany jest biały bawełniany krawat spięty złoconą broszą z zielono niebieskim kamieniem.

Detal kołnierza. Kołnierz jeszcze jest wywinięty. W mundurach Księstwa Warszawskiego  i Królestwa Polskiego kołnierz bedzie już tylko wysoką stójką

Foto: M. Zebrowska

Jeden ze sposobów wiązania krawata i spięcia go broszą.

Foto: M. Żebrowska

Szlifa kapitańska z prawego ramienia. Pomimo wydanego ordynansu 1 789 gdzie było zalecone zakładanie szlify na tylko na lewe ramię, ikonografia przedstawiająca oficerów z 1794 roku pokazuje , że szlify często noszono na obydwu ramionach.

Foto: M. Żebrowska

Poła przednia munduru, powstała przez wywinięcie i przyszycie w jednym miejscu dolnej części kurtki. Jest to relikt pozostały w polskiej kurtce mundurowej po podwiniętych połach kontusza, z którego wywodzi się ten element uniformu.

Foto. M. Zebrowska

Wykonawcy:

Czapka- Maciej Mechliński

Szarfa - Maciej Mechliński

Bandolier do szabli  - Maciej Mechliński

Szlify- Jerzy Nowicki

Kurtka - Renata Radzikowska

Spodnie letnie - Monika Żebrowska

Rosyjskie działo jednoróg systemu 1805

Otzrymałem własnie od przyjaciól z Rosji rysunki które mogą być pomocne do wykonania kopii działa rosyjskiego systemu 1805. System ten pasuje także do rekonstrukcji artylerii polskiej z lat 1815-1831.

Źródło: nn ( dane zostaną opublikowane natychmiast po ich uzyskaniu)

Autor planów: nn ( dane zostaną opublikowane natychmiast po ich uzyskaniu)

Konfederatka oficera artylerii. Wykroje i fotografia rekonstrukcji.

foto: M. Mechliński